கிராமம் 

பளிங்கு வெள்ளை சுண்ணம்! 

 வடிவற்ற வடிவு !

குறுகல் சந்துகள் 

குளம்படி பாதைகள் !

மாலை வெயிலின் 

மாயா ஜாலங்கள் !

ஒற்றை அரசமரத்தின் 

ஓங்கார கிளைகளில் 

பறவைகளின் பன்னொலிகள் 

லேசாய் மனதீற்றலில் !

கிராமியமழிந்து நகரியம் புகுந்தது 

ஆடம்பரம் வந்து எளிமை அழிந்தது .

BROWN BREASTED FLYCATCHER.

On 27/12/2015, we made a birding trip to Nellithurai and Kallar near Mettupalayam  which  are reserve forests of Nilgiri. Both the places are thickly wooded with a decent population of all wild animals, birds and other flora and founa. A fair amount of agriculture is also going on in those places with the main crop being aricanut otherwise called as betel nuts. With rich source of Bhavani river, some even grow banana.

As usual, we had to look at the high trees with thick foliage and the tiny birds of these areas love to hide behind the leaves, occasionally giving a small peep or a burst flight to the next tree making difficult to see them. It is very difficult to identify these small birds as they appear only for seconds and all small details cannot be noticed at one go. Taking photograph is also very difficult.

As we were walking towards the river, we watched a small bird and it looked a familiar and some even identified as Asian Brown Fly catcher.  As I was not having my binoculars with me, I looked the bird through my High zoom camera and also took 2-3 photographs with great amount of difficulty.  As mine is not a SLR and I usually put the lens under auto mode, the camera struggles to focus the object.  Something in me told that the bird was not Asian Brown Flycatcher. I asked my daughter to see the tail whether it looks rusty expecting it to be a Rusty tailed Flycatcher which inclines to such a dense and cooler place like this.  However, this could not be confirmed due to the bird’s movement and we had to move on to the next spot.

As we travelled a good distance I was very tired in that evening and could not load the photos in my computer. Only the next day I was able to load and as usual, I sent some of my clear shots to the birding friends and after some time I got a reply that the bird I have photographed is Brown breasted Flycatcher.

Asian Brown Flycatcher is residential migratory bird from the North visiting Cooler places of South during the winter. Similarly Brown breasted Flycatcher and Rusty tailed Flycatcher also migrate to the cooler Western ghat regions during the heavy winter of the North.

It is now to debate whether taking field notes as in the past is enough or taking photos is also an additional advantage. During Salim Ali’s days it was not difficult to catch the bird as the population was dense in most of the cases and to leisurely identify the bird. But with dwindling population of the birds and with amateurism in the birding which is a necessary evil   in studying of the birds, definitely photographs help to identify the birds as always the birds cannot be identified with poor lighting or appearance due to distance or time.

Now that I am able to differentiate the Brown breasted Flycatcher with the Asian Brown Flycatcher and the rusty tailed as the name suggests, the differences are that the former has fairly paler legs and a  prominent eye ring with bigger eyeball and a long slender beak. The lower mandible of the beak is also pale while in the case of the Asian and Rusty tailed Flycatchers the beaks are short and flat with pale at the base. The eye ring is also not as conspicuous as that of Brown breasted Flycatcher. The legs are also black for the Asian Brown Flycatcher and the rusty tailed.

I am posting some photos of the birds and you can also differentiate when you have the chance to see them in the wild.

Asian Brown Flycatcher

Rusty tailed Flycatcher

Brown breasted Flycatcher

துன்பப்  பறவைகள்

அந்த நாள் ஞாபகம் வந்ததே

துன்பத்தைக்  காட்டிலும் இன்பமதிகம் .

அளவான வருமானம்

அரிசியும் ரேஷனில்தான் .

வருடமொரு முறை மட்டும்

தையல் காரனிடம் .

வாத்தியாரின் பயமுறுத்தலும்

கொஞ்சமதிகம்தான் .

ஆனாலும் வானத்துப் பறவை போல்

ஊரெல்லாம் ஓடினோம்

தூய நீரில் நீந்தினோம்

பசித்துண்டோம் 

இக்கால குழந்தைகள் போல்

புறாக் கூண்டினுள்

புத்தக மூட்டையுள் , அசுத்த சூழலில்

பெற்றோர் குறிக்கோள் படி

வாழவில்லை .

ஏனோ  இக்காலக் குழந்தைகள்

துன்பப் பறவைகளே!

  

 போர் 

 போரின் கொடுமை அதிகம்தான்

ஆனால் எதிரிகளற்ற மனிதத்திற்கு

மனிதன் மட்டுமே எதிரி .

குறைந்த வளங்களை எத்துணை

பேருக்கு பகிர்வதாம்?

வீடுகளாகிப் போன விளைநிலங்கள்

குடோன்களாகிப்  போன குளம் குட்டைகள்

மலைகள், காடுகள் எதையும் விடவில்லை .

பல கோடி வருட அழிவுகளை

பத்திரண்டு ஆண்டில் சாதித்தது

 மக்கள் தொகையின் மறுபக்கம் .

இயற்கை  இன்னமும் கருணையின் வடிவே !

இல்லாவிடில் பூகம்பங்களுக்கும், புயல்களுக்கும்

முன் மனிதன் எம்மாத்திரம்?

மனிதப் பேராசை மற்றுமன்று போர்

மனித அழிவுகளுக்கும் விடியலும்தான் !

   

யானை

  

காடுகள் திருத்தி நாடுகளாக்கி

கோட்டை கொத்தளங்கள் பலமாகவமைத்து

உயர கோபுரங்களில் பாரங்கள் சுமந்து

போர்களங்களிலும் முன்னே நடந்து

 மானுட நாகரிகத்திற்கு துணை நின்றாய்!

ஆனால் ஐம்பது காசுக்கு ஆசிர்வதிப்பது எதற்கோ?

பட்டை தலை வாத்துகள் 

இந்த ஆண்டு (2015) எனக்கு பறவை நோக்கலை பொறுத்தவரையுலும் அதிர்ஷ்டமான வருடம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். வலசை வரும்,பறவைகளான சாவ்லர் , பின்டைல், கர்காணி போன்ற பறவைகளுடன் காமன் டீல், காட்டன் டீல், லெசெர் விசிலிங் டக், போன்ற வகை வாத்துகளை முதல் முறையாக புகைப்படம் எடுக்க முடிந்தது மட்டுமல்லாது மறந்திருந்த அடையாளங்களை மறுபடியும் ஞாபக படுத்தி பார்க்க முடிந்ததில் ஒரு சந்தோஷமே!

எப்பொழுதோ எங்கோ ஒரு முறையே பார்த்திருந்த காட்டன் டீல் போன்ற பறவைகளை குறிச்சி குளத்திலும், பேரூர் குளத்திலும் எண்ணற்ற கணக்கில் பார்த்து பரவசப் பட்டேன். அதே மாதிரி லெசர் விசிலிங் டக் பேரூர் குளத்தில் பல முறை அதிக எண்ணிக்கையில் பார்த்ததும் அதை புகைப்படம் எடுக்கமுடிந்ததிலும் கிடைத்த இன்பமே அலாதிதான்.

குளிர் காலத்தில் வலசை வரும் பறவைகளில் ஒன்று பார் ஹெடெட் கூஸ் (BAR HEADED GOOSE ) அல்லது பட்டை தலை / நீர் வாத்து .இது மிகவும் நீண்ட தூரத்தில் இருந்து வரும் பெரிய பறவையாகும். இமய மலையை கடந்து வருவதாக நம்பப் படுகின்றது. மிகவும் உயரமாகவும் பறக்கக் கூடியது மட்டுமில்லாது குறைந்த அளவே பிராண வாயு உள்ள வளி மண்டலத்தில் பறக்க கூடிய வகையில் அதன் சுவாசிக்கும் திறன் / நுரையீரல் மாற்றமடைந்து பல ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் பறந்து வலசை வருகின்றது. இது பொதுவாக தாவர உணவுகளே உட்கொள்ளும் . பிற்பகல் மற்றும் இரவு வேளைகளில் நீர்நிலைகளின் அருகிருக்கும் வயல் வெளிகளில் மேயும். பின்னர் நீர் நடுவேயுள்ள திட்டுகளிலும் கரை ஓரங்களிலும் ஓய்வு எடுக்கும்.

பொதுவாக வட இந்திய பகுதிகளில் வலசை வந்து திரும்பும் இப்பறவை தமிழ் நாட்டுக்கும் வருவது அதிசயம்தான். அதிலும் திருப்பூர் அருகிலுள்ள நஞ்சராயன் குட்டைக்கு இப்பறவைகள் வலசை வருகின்றன. 20-30 பறவைகள் திருப்பூர் வந்து செல்கின்றன. இம்முறை வலசை வருவது சந்தேகமே என்று பறவை ஆர்வலர்கள் நினைத்தார்கள். ஏனென்றால் போன வருடம் குளத்தில் உள்ள மரங்கள் முழுவதையும் அரசு இயந்திரங்கள் காசு பார்ப்பதற்காக வெட்டி விட்டனர்.மொட்டை குளத்திற்கு பறவைகள் வருவது சந்தேகமே என்று இருந்த நேரத்தில் LATE ஆக வந்தாலும் LATEST ஆக வருவேன் என்று 30-40 பட்டை தலை வாத்துகள் வந்துள்ளன.

நான் சென்ற பொழுது நீரெல்லாம் குறைந்து சாக்கடையாக குளம் இருந்தது. வடக்கிலிருந்து இமயம் தாண்டி வரும் விருந்தாளிகளை இப்படியா வரவேற்பது? நம் நீர்நிலைகளின் தரம் மிகவும் மோசம். ஏற்கனவே குறைந்து வரும் பறவைகளின் எண்ணிக்கை இம்மாதிரி நீர் நிலைகளினால் இன்னமும் அழியும்.

சென்னை மழை சம்பவத்துக்கு பின்னராவது நம் நீர் நிலைகளை காக்கும் எண்ணம் சிறிதாவது வந்தால் பரவாயில்லை. பல ஆயிரம் வருடங்களாக நடக்கும் வலசை வரும் விநோதமானது நம் தலை முறையால் அழியக்கூடாது. அது மட்டுமில்லாது தூய நீர்நிலைகள் நமது சொத்துக்கள். நம் பண்பாட்டை பறை சாற்றுபவை. மனிதனின் சுய நலத்திற்காக சுரண்ட படக்கூடாது. நீர்நிலைகள் குடி நீர் தேவைக்கும் விவசாயத்திற்கும் மிகவும் அத்தியாவசியமானவை. பறவைகளினால் நீர் நிலைகள் ஊட்டம் பெறுகின்றன. கால்சியம் மற்றும் நைட்ரஜன் எருக்கள் வலசை வரும் பறவைகளின் எச்சங்களினால் கிடைகின்றது. விவசாயத்திற்கு எதிரியான பல வகை பூச்சிகளின் எண்ணிக்கை பறவைகளினால் கட்டுப் படுகின்றன. ஆகையால் நீர்நிலைகளை காத்து, வலசை வரும் நண்பர்களையும் வரவேற்போம்.

பட்டை தலை வாத்துகள் 

விசிலிங் வாத்துகள் 

காட்டன் டீல் 

நீர்கோழி 

ஒவ்வொரு முறையும் பறவை நோக்கலுக்குச் செல்லும் பொழுது இன்று என்ன பறவை பார்ப்போம் என்ற எதிர் பார்ப்போடு செல்லுகிறோம் . வலசை  வரும் பறவைகள் ஏதேனும் பார்ப்போமா அல்லது அங்கேயே குடியிருக்கும் resident பறவைகள் புதியதாய் ஏதேனும் கண்ணுக்குத் தெரிகின்றதா என்று தொலைநோக்கி மூலம் ஒரு இடம் விடாமல் கரைகளையும் நீரிலும் காட்டின் உச்சி மரங்கள் மீதும் பார்த்து ஏக்கம் அடைய அவ்வாறு ஏதேனும் பறவைகளை பார்த்து விட்டால் அடையும் சிலிர்ப்பே தனிதான். 

25/10/2015 அன்று பேரூர் அல்லது புட்டுவிக்கி எனப்படும் ஏரி சென்றோம். பேரூர் ஏரி மிகவும் அழகான ஏரியாகும். சுற்றிலும் மலைகள் சூழ்ந்து தூய நீராதாரமுடைய ரம்மியமான ஏரி மட்டுமல்லாது வலசை வரும் பறவைகளும் அதிகம் வரும் ஏரியாகும். 

ஏற்கனவே garganey, pin -tail , போன்ற வலசை வரும் வாத்துகளை அங்கேதான் முதல் முதலில் நான் கண்டேன். Wooly necked stork, Open billed என்ற நாரை வகைகளையும் அங்கே பார்த்திருக்கிறேன். 

இம்முறை அங்கே செல்லும் பொழுது வித்தியாசமான ஒரு பறவையினை பார்க்க நேர்ந்தது.WATER COCK  எனும் நீர் கோழி ஒன்றின் பெட்டையினை கண்டேன். மர நிறத்து வரிகளையும், சாதாரண கோழியினை விட சிறிது பெரிதாகவும் ஆனால் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனும் அந்த கோழி புதர்களிடை மறைந்து சென்றது. 

கிடைத்த சிறிது நேர இடைவெளியில் எடுத்த புகைப்படம் இரண்டை உங்களுக்காக இணைத்துள்ளேன். நீங்களும் அதைப் பார்த்து மகிழுங்களேன்!

MIGRATION OF BIRDS TO COIMBATORE.

Come September, the migratory birds start arriving at the fresh water lakes in and around Coimbatore. This season (2012-13) saw flow of birds much earlier. As the western coast of India did not have enough rains, the migration to Coimbatore started earlier and also some new birds never found so far and birds not found for so many years visited Singanallur, Sulur and other tanks in and around Coimbatore.

Bird watchers in and around Coimbatore cherished their happy moments with these migrators. The early visitors were painted storks, spotted pelicans and common swallows. These are local migrants. The other visitors included pied cuckoo, Indian Pitta, Rosy patchers, garganey, whistling teels, wooly necked stork, spoon bills, white and glossy ibis. However, amidst of median egrets, a grey coloured bird was seen. It was identified as Western Reef Egret. Some people spotted Heuglin's gull at Singanallur Lake.

In early October, some more new visitors were received in Coimbatore. Lesser Sand Plover, Grey Plovers and Little Stints were seen.  These birds are mostly Arctic migrators seen near the coastal areas. However noticing in inlands is a surprise.  The most popular migrator and surprise was a juvenile flamingo visited by every bird watcher.

It is not known whether these birds used to come to Coimbatore en-route to their far away destinations or is it because of changed climatic factors?

Some have reasoned the sighting of these birds in inlands is due to microwave towers which disturb the magnetic eye in migratory birds. It is a well known fact that waves from microwave towers have already taken a toll on House Sparrows.

The complete dryness due to draught in other parts of the route and availability of water in Coimbatore tanks would have attracted these birds. The other factors as told are that there was no observation and recording of the rare sightings in earlier periods. But now with digital photography and more enthusiastic bird watchers in and around the city with latest communication devices, movement of these migrators are closely watched.

No professional approach for study of these migratory birds has been made in Coimbatore. A branch of Salim Ali Centre for Ornithology and Natural Sciences (SACON) has its centre at Anaikkatti and involves local volunteers for study of wet land bird population. Though it has not opened up their research findings to the public, eventually, its study should be used to educate and preserve the habitation and improve the quality of awareness on the bird population. Birds give early warning to the polluted environment. A study in change in migration behavior and linking to environment should be carried out to stop further deterioration of nature.

There are amateur bird watchers like CNS who have started recording and some others who have formed groups or do birding individually with keen interest to preserve nature. Such groups may be involved by SACON and more student volunteers can be developed for observing the migration.

 Western Reef Egret

Juvenile Flamingo

 Lesser Sand Plover

Grey Plover

MALABAR BARBET

In Tamilnadu there are 4 types of Barbets. They are Brown-headed Barbet, White-cheeked Barbet, Malabar and Coppersmith Barbets. While the Brown-headed is the biggest, Malabar and the Coppersmith barbets are smaller and are of the size of a house sparrow.  Barbets are noisy often sitting on the top of the trees and making repetitive noises.  So it is easily identifiable.

In the Plains of India, it is always possible to see a Coppersmith Barbet making continuous tuk tuk noise, sitting on the top of a tree. Their noises become louder at mating season. They are Olive green birds, with forehead and a small breast patch in crimson colour.

The White cheeked and Brown headed barbets are found in the cool climate. They are found often in the thickly vegetated hilly regions. Both look similar excepting the Brown headed Barbet a little bigger in size.

Of all, the Malabar Barbet looks more colourful and is endemic to the Western Ghats. They are also noisy birds with Olive green body, bright red coloured cheeks and breast. A blue band also runs in the side of the head.

I found a Malabar Barbet during my visit to Siruvani in October, 2015 and I am posting the picture. You can also enjoy and the next time you visit a thickly wooded hills of the Western Ghats, you may look out for this small bird.